| تبليغات | X |
حکمتت را روزگار !
میرزا یونس معروف به میرزا کوچکخان جنگلی فرزند میرزا بزرگ، اهل رشت، متولد ۱۲۵۹ خورشیدی در محلهی استادسرای رشت به دنیا آمد. میرزا در ۱۱آذر ۱۳۰۰ در غربت به شهادت رسید.
والله که شهر بی تو مرا حبس میشود
آوارگی کوه و بیابانم آرزوست
زین همرهان سست عناصر دلم گرفت
شیر خدا و رستم دستانم آرزوست
سرت سلامت میرزا!
چقد جنگلَ خوسی، ملت و َسی، خسته نُبُستی، میجان جانانا ٬ تَرا گَمَه ميرزا کوچک خانا
خدا دانه که من، نتانم خفتن، از ترس دشمن، می دل آويزانا٬ ترا گمه ميرزا کوچک خانا
چِر ِه زوتر نايی، تندتر نايی، تنها بنايی، گيلان ويرانا٬ ترا گمه ميرزا کوچک خانا
بيا ای روح روان، تیريشا قربان،بهم نوانان، تی کاس چومانا٬ ترا گمه ميرزا کوچک خانا
ا َمه رشتی جَغَلان، ايسيم تی فرمان، کُنيم ا َمه جان، تی پا جير قربانا٬ ترا گمه ميرزا کوچک خانا
پ.ن :
چقدر در دل جنگل می خوابی برای خاطر ملت٬ خسته نشی٬ ای جان جانان م٬ بتو ميگويم ميرزا کوچک خان ٬
خدا ميداند که من نمی توانم بخوابم، از ترس دشمن٬ دلم پريشان است ٬...
چرا زودتر نمی آئی، تندتر نمی آئی٬ تنها گذاشتی، گيلان ويران را ٬...
بيا ای روح و روان من٬ فدای آن ريش تو ٬ روی هم نگذار، آن چشمان زاغت را ٬...
ما بچه های رشت٬ به فرمان تو هستيم٬ جانمان را فدا ميکنيم٬ زير پای تو٬...
